Urtero bezala, jada hasia da Ordiziako Koadrilen Arteko Futbol Txapelketa , aurtengoa hogeita zortzigarrena da. 11 talde daude guztira eta lehenengo zortziak final laurdenetara pasatuko dira. Ondoren, final erdiak izango dira eta, azkenik, final handia.

Urte honetan geuk ere atera dugu gure taldea bertan parte hartzeko. Izena Rockus jarri diogu (ez galdetu zergatik geuk ere ez dakigu eta). Aurrekoan, geure lehen partida jokatu genuen eta 15-0 galdu genuen; hori bai, txapelketako talde hoberenetariko baten aurka eta, gainera, gure taldean 9 bakarrik azaldu ginen. Umiliazio hori jasan ondoren, hurrengo partidan 4-1 irabazi genuen, emaitza horren ondorioz, txapelketako 7. postuan geldituz. Baina, gure zoritxarrerako, ondoren 2-0 galdu genuen, nahiz eta irabazteko aukera garbiak izan.

Hurrengo partidua talde okerrenetariko baten aurka dugunez, irabazteko esperantza handia dugu. Lortuko bagenu, jada final laurdenetan egongo ginateke. Gure lehen urtea dela kontuan hartuta, ez legoke gaizki final laurdenetara pasatzea nahiz eta bertatik hurrengo fasera pasatzeko aukerarik ez izan. Arrazoia zein den galdetuko diozue zuen buruei? Bada, ligan zortzigarrena bukatzen duenak, ondoren, final laurdenetan lehenengoa bukatu duen taldearekin topatu beharko luke. Beste era batera esanda, talde hoberenaren aurka jokatu beharko genuke, eta horiei irabaztea ezinezkoa litzateke!

Edonola bukatuta ere, txapelketa amaitzean, zatirik onena tokatzen da: talde guztien arteko bazkaria. Jokalari guztien %50ek gutxi gorabehera horrexegatik hartzen du parte bertan, egun horretan Ordiziako parrandarik handienetarikoa izaten baita.

Hemen duzue txapelketako web orria. Bertan, liga nola doan ikusteko aukera izango duzue beste zenbait datuen artean.

Gaur oso berandu nabil. Arrazoi oso desberdinengatik ez dut lortu orain arte ordenagailu aurrera iristea eta, beraz, ezin izan dut gaurko zorion mezua orain arte argitaratu. Berandu bada ere, hementxe dago: ZORIONAK, GARAZI!!!!!

Martxoak ia-ia bere azkena egin behar duenean, euskaljakintzako beste kide batek bere adin-nagusitasuna lortu du. Pixkanaka-pixkanaka denak zahartzen ari zaizkigu. Esan beharra daukagu gure gune honetan, ia denetik dugula. Batzuk literatura kontuetan onak diren bezala, besteak kirolari bikainak dira. Denetarik, esan bezala: saskibaloi jokalariak, futbolariak, dantzariak, zaldiz ederki ibiltzen direnak… Garazi igerilari aparta da; izan ere, hemendik gutxira Espainiako txapelketara joatekoa da. Baina gauzak bere garaian eta, iristen denean, emango dugu horren berri.:smile:

Ezagutzen ez duzuenok, hementxe duzue aukera berari buruz gehiago jakiteko (ez dakizue zein mezu interesgarriak grabatuak dituen bere Podomatic-en…). Dena den, harira joango naiz, bestela, eguna pasatu behar zait mezua argitaratu aurretik. Garazi, zuretzat muxu handi bat eta ondorengo bideo hau. Ea gustuko duzun:

Mr. Bean bueltan dugu egin berria duen bigarren filmarekin, “Mr. Bean´s Holiday� izena duena. Aktore honen izena, Rowan Atkinson da. Ingalaterran estreinatuko dute gaur bertan eta Espainian, berriz, bihar.

Film honen nondik norakoa gainetik azaltzen saiatuko naiz, ondoren, zuek nahi izanez gero, ikusi ahal izateko. Mr. Beanek egiten duen bidaia batean, ezusteko atsegin bat izaten du: elizak antolaturiko loteriaren lehenengo saria irabazi duela konturatzen da. Saria honetan datza: aste oso bat Frantzian bideo kamara batekin eta Cannes herrian egonaldia Zinemako festibala irauten duen bitartean.

Honela, Parisera joaten da bidetik dena grabatuz bere bideo kamara berriarekin. Cannesera eraman behar duen trenean igo aurretik, bertan dagoen bidaiari bati eskatzen dio ea faborez grabatuko duen nola sartzen den trenera. Baina berak ez dakiena da bidaiari hori, Emil Duchevsky, Errusiako zine zuzendari ospetsua dela eta bera ere Cannesera doala epaimahai bezala. Emil Mr Bean grabatzen hasten da, eta bere paperean murgildurik, tren estazioan gelditzen da trenak bere bidea jarraitzen duen bitartean (…).

Film honek itxura oso ona du. Badirudi barre egiten hasi eta gelditu ezin duzun horietako bat dela. Hori dela eta, aholkatzen dizuet estreinatzen denean ikustera joatea. Nire asmoa, gutxienez, hori da.

Bukatzeko, hemen uzten dizuet pelikularen zati bat. Pasarte hau ez bazaizue nahikoa iruditzen, badakizue zer egin behar duzuen, filma ikustera joan. Ea zuen gustukoa den!

LHkoekin kidetzea

• Lehenengo urratsa

• Bigarren urratsa

• Hirugarren urratsa

• Laugarren urratsa

Gaur egun pil-pilean dagoen gaia tuneatutako autoena da. Tuning-a nork bere autoari nahi duen itxura ematearen ekintza da. Batez ere, Alemanian praktikatzen da hau, bertan sortu baitzen 1960 eta 1970 urte inguruetan. Dena den, eragin gehien izan duen estiloa Estatu Batuetakoa da, bertako kaleetan imajina ezin daitezkeen autoak ikustea posible baita. Autoaren originaltasuna lortzeko tuneatzen du jende gehienak. Fenomeno hau gazteen artean hedatu da, batez ere. Jendeak sekulako dirutza xahutzen du horrelako autoetan, karrozeria nahiz barnekoa aldatzen.

Egia da, kalean hauetako auto bat ikustean arreta galdu eta begira geratzen garela. Batzuetan ateratzen duten neurrigabeko hotsagatik eta beste batzuetan, aldiz, diseinua gustuko dugulako. Kontua da, kotxe hauek errepidean ibili ahal izateko, baimen berezi bat behar dutela motorrean aldaketaren bat egina badute.

Estilo mordo bat daude: Importe, Custom, Rat, Barroco, Extreme… Esan daiteke komunitate bakoitzak bere estiloa duela eta bertako autoei nabari zaiela.

Tunina moda bat bezala har dezakegu, diseinua eta pertsonalizazioa gustatzen zaion jendearen artekoa. Batzuentzat tuneatzen ikasteak denbora luzea darama baina beste batzuek gustuz egiten dute eta dirutza gastatzeko prest daude.

Jendeak helburu ezberdinetarako tuneatzen ditu autoak. Batzuek kotxeak beraien “tokea�izan dezaten tuneatzen dute. Gehiengoek, ordea, lasterketetan lehiatzeko prestatzen dituzte.

Jarraian datorren bideoan ikus dezakezue ez dela aparteko autorik behar tuneatzeko: