Uzta on bat jaso ahal izateko, hazi ona, simaur ona eta ureztaketa konstantea behar dira. Baina hori jakiteko ez dugu nekazari izan behar. Badakigu nekazaria ez dela geldituko haziari begira, egonezinez, uzta galduko ote duen beldur eta ez duela bere indar guztiz oihukatuko:
Hazi, behingoz!

Japoniako banbuarekin oso gauza berezia gertatzen da. Diotenez, ez da egokia urduri edo egonezinak diren pertsonentzat. Honako hau da banbu japoniarraren prozesua:
Haziak landatzen dira, simaurra bota eta egunero ureztatzen da.
Lehen hilabeteetan ez da ezer nabariko.
Lehen urtean ez dugu aldaketarik ikusiko.
Bigarren urtean ere ez.
Ezta hirugarrengoan ere.

Nekazari berri edo trebatu gabeko batek ezertarako balio ez duten haziak erosi dituela pentsatuko luke. Baina ez, haziak primerakoak izanda ere, zazpi urte behar dira lehen aldaketak nabari izateko. Harrigarria zera da: zazpigarren urtean, 6 asteetatako denbora tartean, gure banbu japoniarra 30 metro baino gehiago neurtzera irits daiteke. 30 metro! Sei asteetan bakarrik!

Sei aste bakarrik behar izango ditu 30 metroko altuera lortzeko? EZ, JAUNA! 6 aste eta 7 urte behar izango ditu. Izan ere, lehen zazpi urte horietan, haziaren jarduera pasiboa dirudien arren, banbua sustrai sendoez osatutako sistema korapilatsua sortzen ari da lur azpian. Eta horri esker, sei aste horietan, abiada handiz izango duen heziera jasateko gai izango da.

Eta hau guztia zertarko kontatzen dizuet? Banbuaren adibidea abiapuntutzat hartuz, honako hau azaldu nahi nizueke:

Gure eguneroko bizitzan, gure eguneroko arazoei konponbide azkarrak eta garaipen presatiak besterik ez dizkiegu ikusten. Ez dugu ulertzen arrakasta barneko heziketa baten ondorioa dela eta bere denbora behar duela… Asko eta asko dira epe motzean emaitza ikaragarriak espero dituztenak eta ez lortzearen egonezin horrengatik, helburua lortzear daudela, alde batera uzten dutenak dena. Batzuek zorte handia izan arren, arrakasta lortu duten gehienak iraunkorki eta koherenteki saiatu dira, momentu eta egoera egokia iritsi arte. Zaila da egonarri gutxiko pertsona bati horrelako zerbait eskatzea baina… gauzak halakoxeak dira; sekulako zortea edo saiakera gogorra.

Jakinaren gainean egon behar dugu zenbait egoeratan, nahiz eta gure ustez ez den ezer gertatzen ari, nonbait, hor azpian, ziur zer edo zer ari dela aurrera egiten. Ezertaz ez jabetzea frustrantea gerta liteke. Orduan, momentu horietan, banbuaren heziera prozesua gogoratu beharko genuke. Honela, ezer egin gabe geratzen ez bagara (hazia nekazari on batek bezala zaintzen badugu), hasiera baten ezer ez gertatu arren, ez dugu dena alderatuko, aurrera jarraituko dugu onartuz eta sinetsiz barnean zerbait aldaketa bat jasaten ari dela. Bukaeraraino heltzen garenenan, arrakastari eusteko behar den adorea, kemena eta ohiturak jada garatuak izango ditugu. Azken batean, arrakasta zera baita: ohitura berriak, aldaketa ugari, ekintza mordoa eta pazientzia handia behar duen prozesuaren amaiera.

Denbora… Zein gutxi gustatzen zaigun zain egotea! Presaka egiten dugu dena, nahiz eta inork ez jakin zehazki horren zergatia. Aurreikusten genuen denboran nahi ditugun emaitzak agertzen ez badira, itxaropena galtzen dugu, gure ametsak baztertzen ditugu eta auskalo zenbat astakeria gehiago egiteko gai garen! Estresa, antsia, irrika, depresioa eta antzekoak bakarrik lortzen ditugu presaka ibili eta pazientzia ez izatearen ondorioz…

Nik zera proposatu nahi dizuet (eta honekin jada amaitzen dut): Ekinaren ekinez, lasaitasunez eta datorrena onartuz jardutea. Ezinegoa izeneko toxina gobernatzea, gure arima, zertxobait behintzat, senda dezagun. Nahi duzuna, amesten duzuna lortzen ez baduzu, ez etsi! Agian, sustraiak sortzen ari zara oraindik…

Oraingo honetan, Goierri kulturaz josi zaigu. Aste osoa Goierriko herrietan zehar ekitaldiak egon ondoren, larunbatean Ordiziara iristen da Sustraiez Blaik antolatutako seigarren jaialdia. Hala ere, oraindik badaude, larunbata iritsi bitartean, antolatutako emanaldiak.

Kaleen mintzoa izeneko argazki erakusketa aurki dezakegu Ormaiztegin, adibidez, urriaren 23tik azaroaren 3ra bitartean. Argazki erakusketa honetan, bere grafitiak Dizebi goitizenaz sinatzen dituen, Igor artista beasaindarraren artelanak ikusteko aukera dago.

Argazki erakusketak alde batera utzita, hitzaldiak ere badaude. Horietako bat etorkinen inguruan Agustin Unzurrunzagak urriaren 25ean Ormaiztegin emango duena izango da. Hitzaldi honetan, etorkinei buruzko ikuspegia emango du, hori bai, ikuspegi baikorra; kanpotik etortzen direnek badituztela guri erakusteko gauza ugari nabarmenduz.

Film emanaldiak ere egongo dira. Hau urriaren 26an izango da Beasainen. Filma Nömadak TX izango da. Filmean, txalaparta hartzen dute kultura desberdinetan komunikatzeko lotura moduan.

Programarekin jarraituz, parranda gogoa duenarentzat ere badaude ekitaldiak, musika emanaldiak ere aurki baitaitezke Sustraiez Blaik antolatutako seigarren jaialdian. Beasainen izango da lehenego kontzertua, Brigantya taldearen eskutik, urriaren 27an. Talde honek doinu zeltarrak ditu nagusi eta, nahiz eta Euskal Herrian hasi euren musika zabaltzen, hemendik kanpora iritsi eta Galizian eta beste zenbait tokitan ere izan dira.

Eta amaitzeko, larunbaterako ere gelditzen dira ekintzak. Larunbatean, urriak 28, gaueko 21:00etan Jakintza Ikastolan kontzertuak egongo dira. Kultura ezberdinetako musika taldeak elkartuko dira izugarrizko jaialdia antolatzeko asmotan. Bertan parte hartuko duten taldeak honakoak izango dira: Big Youth, Jamaikatik; Asian Dub Foundation eta Sound System (DJ. SET), Londrestik; eta egunari amaiera emateko, Zorabiok eta Javi P3Z DJ, Euskal Herritik.

Hauxe da aurtengoan Sustraiez Blaik antolatutako egitaraua. Ikus dezakezuenez, ekintza ugari bakoitzaren atseginerako. Ziur nago izugarrizko jaialdia izango dela eta jaialdiak iraungo duen bitartean aspertzeko denborarik ez dugula izango, asmo horrekin ibili dira antolatzaileek ilusio osoz, behintzat!

Gehiago jakin nahi baduzu, klikatu hemen eta hemen.

Ez al gintuzke harrituko Euskal Herritik milaka kilometrora gaudela Loreak Mendian edo beste euskal esanen batekin soinean atzerritar bat ikusteak? Bitxikeria hau gero eta ohikoago bilakatzen ari da lagun arteko hasiera izan zuen enpresa bati esker… LOREAK MENDIAN

Egunez egun hazten ari den negozio bezala izenda dezakegu; izan ere, bere hasiera 1995ean izan baitzuen. Biltegi txiki bat jarri zuten Donostian bere produktuekin eta urte horretan bertan bere lehen denda ireki zuten biltegi hura erabiliz. Euren lehen kamiseta eta osagaiak igeltsero lanak egin ahala saldu zituzten. Halaxe da bai, egun batetik besterako burutapenak egia bihurtzea pentsatu zuten atzera begiratu barik. Eraikitzeko baimenik gabe eta 101 bolondresen laguntzaz lortu zuten denda 3 astetan erabat bukatzea.

Hau gutxi izango balitz, Biarritzen ireki zuten beste denda bat, iparraldeko merkatuan ere murgiltzeko asmoz.

Arrakasta ikusirik, Kantauri itsasoaren beste aldera salto egitera ausartu ziren. Hau izan zen beren lehen porrota. 3 solairuko denda bat erosi zuten La Casa Records-ekin batera, baina diotenez ez zen toki egokia izan. Honek atzerrira begira zituzten planak aldarazi zituen hasiera batean; dena den, urteak aurrera joan ahala, Euskal Herritik kanpo ere jarraitu dute hainbat denda irekitzen. Dagoeneko, Melbournen badituzte 2 denda abian! Urte gutxi atzera…gazte hauentzat ametsa izan zenaren lorpena!

Mari kaleko denda elkargune kontsideratzen dute egun berezietan, Santo Tomas feria eta beste ospakizun askotan, esaterako, bertan elkartzen baitira giro polit bat sortzeko. Denda hauek itxura berria eta berezia dute, sarritan koadro eta margolarien galeria gisa ere erabiliz. Bilbokoa da zentzu honetan erabilienetako bat.

Lortu duten arrakasta itzel hau gutxi balitz, aisialdirako zenbait lan ere egin dituzte. Zenbaitzuen artean aipagarrienetakoa aurten 4. urtez ospatuko den Zarauzko Surfilm festibal-a.

Euskal kultura munduan zerbait gehiago ezagutzera emateko ere lan bikaina egiten ari dira. Adibidez, Jaialai elkartearekin batera zesta puntako txapelketak antolatu dituzte estatu ezberdinetan. Horietako bat, Floridakoa izan da.

Aurretik aipatu dudan bezala, bere lan gehienetan Euskal Herria ardatza da eta Txillidaren lana goraipatuz ere “sticker” eta kamiseta sorta bat egin zuten.

Nabarmena da, beraz, lizugarrizko lanaren ondoren, ia joko bat bezala hasi zen negozioa, denborak aurrera egin ahala, etengabe hazten doala! Zoriontzeko moduko lana dudarik gabe…